JackGraal.com header

The Elder Scrolls IV: Oblivion, czyli epickie wakacje w stolicy

Jack Graal
23 maja 2012
Skomentuj
Comments

Jak po sześciu latach od premiery prezentuje się czwarta część serii The Elder Scrolls? Warto powrócić do Cyrodiil?

Bethesda Softworks to studio, które pracuje nad rozwojem tylko jednej serii - The Elder Scrolls. Co jakiś czas robią inne gry, jednak najważniejsze są dla nich te, których akcja rozgrywa się na kontynencie o nazwie Tamriel. Od pierwszej części stworzonej w 1993 roku do sławnego Skyrima starają się trzymać pewnego wzoru, jednak w każdej odsłonie eksperymentują z nowymi pomysłami udoskonalając swój produkt.

Oblivion, którego premiera miała miejsce 24 marca 2006 roku to czwarta odsłona serii The Elder Scrolls. Po świetnym Morrowindzie, którego grafika na początku pierwszej dekady XXI wieku olśniewała każdego gracza przyszedł czas na czwartą część, którą wielu stawiało jako rywala wydanego kilka miesięcy później Gothica 3. Obie gry wbrew pozorom mocno się od siebie różniły. Nie ma więc potrzeby porównywania obu produkcji.

oblivion-1 (3)

Świat The Elder Scrolls jest bardzo dobrze zarysowany, a cała mitologia i historia kontynentu Tamriel jest naprawdę rozległa. W grze można dosłownie przeczytać dziesiątki ksiąg i książek prawiących o minionych erach, bogach i bohaterach. Wszystko to uwiarygodnia uniwersum, w którym znajduje się się bohater stworzony przez gracza. Fabuła czwartej części to tak naprawdę historia wydarzeń, które rozgrywały się w ostatnich dniach Trzeciej Ery. Stworzony przez gracza protagonista ( w bardzo rozbudowanym kreatorze postaci - po wybraniu rasy można praktycznie od podstaw stworzyć swoją własną klasę oraz oczywiście określić wygląd bohatera) startuje - jak zwykle w tej serii - jako więzień. Po chwili do celi wchodzi cesarz Uriel Septim VII wraz z obstawą i przechodzi przez sekretne wejście do podziemi, ponieważ obawia się o swoje życie z rąk pewnych jegomościów. Wcześniej jednak mówi do więźnia kilka słów na temat przeznaczenia. Korzystając z okazji gracz ucieka z pierdla, by w drodze na wolność być świadkiem zabójstwa cesarza. Oczywiście to nikomu nieznany więzień okazuje się jedyną szansą na ratunek całego cesarstwa. Tak rozpoczyna się czwarta część The Elder Scrolls o podtytule Oblivion. W grze oprócz niezłego wątku głównego znaleźć można dość pokaźną liczbę zadań pobocznych. Większość z nich polega jednak na przeczesywaniu podziemi pełnych przeciwników i chyba najciekawsze dotyczą organizacji takich jak Gildia Magów lub Gildia Złodziei.

W ciągu roku od premiery gry wydane zostały dwa dodatki. Knights of the Nine to opowieść, której wątek koncentruje się na zakonie rycerzy szukających elementów uzbrojenia wielkiego krzyżowca w celu zniszczenia pewnego czarnoksiężnika. Drugi dodatek o nazwie Shivering Isles jest znacznie ciekawszy. Na pewnej małej wysepce pojawił się portal do innego świata rządzonego przez Deadrycznego Księcia Szaleństwa - Sheogorath’a. Główny wątek - jak zwykle - koncentruje się na uratowaniu świata. Siła tego dodatku siedzi jednak w podziale wyspy na dwie części - Manię oraz Demencję. Obie w pewien sposób ze sobą konkurują, a wszechobecny obłęd i szaleństwo nadają tej przygodzie niezwykłego smaku.

Gry z serii The Elder Scrolls mają to do siebie, że są ogromne. Ogromny świat, tysiące różnych przedmiotów i setki postaci niezależnych. Dzięki temu gracz nie jest zmuszany, by popychać fabułę dalej. Można skoncentrować się na zadaniach pobocznych lub na handlowaniu, by na przykład stać się posiadaczem wszystkich domów dostępnych na sprzedaż w Cyrodiil. Sam wątek główny wraz z dodatkami spokojnie wystarczy na około 40 godzin rozgrywki, a zadania poboczne dostarczają co najmniej drugie tyle.

oblivion-1 (2)

Realizm rozgrywki pogłębiają takie szczegółowe kwestie jak stopniowa degradacja sprzętu, który trzeba naprawić lub wymienić. Można bawić się w ulepszanie przedmiotów za pomocą magii pomnażając ich zabójcze możliwości. Ważne jest także nastawienie postaci do protagonisty. Jeżeli dany NPC nie jest przychylny można spróbować go przekupić lub zagrać w śmieszną minigrę, w której po kolei podziwiamy, opowiadamy kawał, przymuszamy lub chwalimy w celu polepszenia stosunków.

Umiejętności rozwijane są tylko wtedy, gdy są używane. Dodatkowo można skorzystać z niektórych książek znalezionych w Cyrodiil. Można też zapłacić niektórym postaciom za lekcje. Tym, co może wkurzać niektórych graczy jest na pewno tak zwany level scaling. Działa to na takiej zasadzie, że wraz z poziomem doświadczenia bohatera rośnie poziom doświadczenia otaczającego go świata. Poziom 1 czy 20 - nie ważne, bo spotkany wilk jest zawsze tak samo groźny. Nieprzyjemny jest także interface, do którego przyzwyczaiłem się dopiero po kilku godzinach gry. Dla mnie natomiast wielkim plusem było dodanie opcji szybkiej podróży do każdej chociaż raz odwiedzonej lokacji - tego tak bardzo brakowało w Morrowindzie.

Od strony technicznej gra jest dopracowana (Gothic 3 się nie umywa), chociaż w chwili premiery sprawiała problemy wydajnościowe. Nie mniej świat, chociaż zbyt bajkowy i kolorowy (miejscami można dostać oczopląsu) jest naprawdę ciekawie zaprojektowany. W przeciwieństwie do Morrowinda w czwartej części The Elder Scrolls wszystkie postacie niezależne mają swój głos, a główne role zostały obsadzone przez aktorów takich jak Sean Bean czy Patrick Stewart. Za muzykę odpowiedzialny był nie kto inny tylko Jeremy Soule, który komponuje muzykę dla serii The Elder Scrolls od Morrowinda włącznie.

oblivion-1 (1)

The Elder Scrolls IV: Oblivion to kawał gry cRPG, która wystarczy na dobrych kilkadziesiąt godzin gry. Gracze, którzy jednak nie mają nigdy dość mogą ściągnąć idące w setki, a nawet tysiące mody stworzone przez fanów (tylko na PC oczywiście). Oblivion to wciągająca opowieść o końcu Trzeciej Ery w cesarstwie Tamriel. Nic nie stoi na przeszkodzie, by po skończeniu głównego wątku nadal tułać się po Cyrodiil w poszukiwaniu przygód. Gra dziś - po 6 latach od premiery - naprawdę dobrze się trzyma. Nie tylko pod względem rozgrywki, ale także warstwy audiowizualnej - również na konsolach. Polecam wszystkim fanom porządnego cRPG, dla których bardziej od statystyk liczy się wolność, akcja i wsiąknięcie do świata gry.

The Elder Scrolls IV: Oblivion

The Elder Scrolls IV: Oblivion

pc / ps3 / x360
rpg

Jedna z najlepszych fabularnych gier akcji. Trzeba zagrać.

KOMENTARZE
NAJNOWSZE WPISY
Xbox Cloud Gaming - granie w chmurze zamiast na konsoli? Czy to działa?

Po tygodniu hardcorowego testowania xCloud (granie w chmurze w ramach Xbox Game Pass Ultimate) muszę przyznać, że stabilność tego rozwiązania przerosła moje najśmielsze oczekiwania. Mogę stwierdzić, że granie w chmurze jest pełnoprawną alternatywą dla grania na konsoli. I mówię to ja, zagorzały konsolowiec zadomowiony na dobre na PlayStation 😀 Jakiś czas temu nie byłem skłonny […]

Cry Macho – Clint, co poszło nie tak?

Do seansu najnowszego filmu Clinta Eastwooda usiadłem z pełnym przekonaniem, że czeka mnie co najmniej dobra opowieść w typowym dla tego reżysera wydaniu. Niestety srogo się przeliczyłem. Bardzo srogo. Niby mamy tutaj opowieść o honorze. O poczuciu powinności. O odnajdywaniu swojego miejsca na świecie. Ale to jest po prostu zły film. Gra aktorska to jakiś […]

Metal Gear Solid V: The Phantom Pain – brakujące ogniwo legendy

Jeżeli to twoja pierwsza przygoda z serią Metal Gear Solid - go for it! Metal Gear Solid V: The Phantom Pain to niezwykle satysfakcjonująca historia, będąca brakującym ogniwem całej serii. Nawet jeżeli momentami wydaje się, że czegoś brakuje.  Fabuła opowiadana jest trochę “łatwiej” w porównaniu z poprzednimi odsłonami serii. Mam tu na myśli brak prawie […]

Najlepsze ustawienia obrazu TV dla PS5 i innych konsol do gier

Masz nowy telewizor? A może konsolę? Albo po prostu chcesz sprawdzić jak uzyskać najlepsze ustawienia obrazu TV i czy na pewno wyciskasz ze swojego audiowizualnego sprzętu tyle, ile się da? Postaram się przedstawić kilka prostych zmian ustawień (dostępnych w prawie każdym telewizorze), a mających naprawdę duży wpływ na doznania i jakość obrazu. OSTROŚĆ Jeżeli w […]

Watch Dogs Legion – “Na śliskim bruku w Londynie“

Wyobraźcie sobie grę, w której głównym bohaterem sterowanym przez gracza może być praktycznie dowolna osoba spotkana w ogromnym, otwartym świecie. To właśnie gwóźdź programu, jeśli chodzi o Watch Dogs Legion. I trzeba przyznać, że akurat ten element został stworzony dokładnie tak, jak można było sobie to wyobrazić.  Nawet motywacja osób, które dołączają do naszego ruchu […]

We Happy Few – czy emocje są potrzebne do szczęścia?

Jestem z tych graczy, którzy gry survivalowe omijają zwykle szerokim łukiem i być może dlatego tak długo zwlekałem z zapoznaniem się z We Happy Few. Ostatecznie mój instynkt gracza szepnąl mi do uszka: "Musisz w końcu w to zagrać! Podobno wieje tam Bioshockiem – nie tylko w kwestii stylu graficznego…". Więc chociaż obecne w tej […]

Sukcesja – rodzinny makiawelizm

Walka o władzę, podchody i srogi kapitalizm to tylko niektóre z elementów, które w ponury, ale zarazem wybitnie zabawny sposób pokazują absurdalne perypetie rodziny Royów. Do tego obsada została dobrana tak dobrze, że niektórych bohaterów mam ochotę udusić gołymi rękami, ale tak nie do końca, bo jednak chcę zobaczyć co się będzie działo dalej. Serial […]

Zanim zaplanujesz realizację projektu

Najważniejszą zasadą jest, by zawsze zaczynać od procesu planowania projektów. Musisz wiedzieć, co konkretnie chcesz osiągnąć.  Wiadomo, zapisywanie codziennych, powtarzalnych zadań takich jak “odebrać paczkę z paczkomatu” lub “zapłacić składkę ZUS” są potrzebne. Ba, pomimo ich banalności, pozwalają Twojemu mózgowi odpocząć, a nie pracować jako archiwum wszystkich dostępnych informacji – co jest podstawą systemu GTD. […]

Malcolm & Marie – miłosna wojna z Hollywood w tle

Niewinny film o tym jak pewien pan (John David Washington) chce uczcić sukces ze swoją panią (Zendaya). To, co widzimy, chwilami kręci się w sąsiedztwie pretensjonalności, ale obiera kompletnie inny kurs w najmniej spodziewanych momentach. Trzyma w niepowtarzalnym napięciu i co rusz zaskakuje. Tylko dwoje aktorów, a wydaje się tłoczno. Akcja gęstsza niż w Johnie […]

PlayStation 5 – ewolucyjny skok w dobrą stronę

Po 7 latach rządów PS4, pora na zmianę warty. Czy PlayStation 5 zdoła powtórzyć sukces swojej poprzedniczki? Na ten moment pierwsze co nasuwa się na samą myśl o PS5, jest brak dostępności tej konsoli w sklepach. Nawet teraz, na dwa miesiące po polskiej premierze, zakup graniczy z cudem. Winą można obarczyć COVID-19, skalperów, ale, bądź […]